Ο θρόνος, αδελφοί μου, αλλάζει την φύσιν, διά να ειπώ ούτως του επ’ αυτόν καθημένου και ενθυμηθήτε το ότι όποιος δεν ακούει ποτέ το όχι, σπανίως του τυχαίνει το ναι. Και κάθε τύραννος νομίζει διά χρέος απαραίτητον των δούλων του το να υπακούεται.
Ελληνική Νομαρχία, Γ΄: Πώς υποδουλώνονται οι λαοί. 1806. Ε.Π. Παπανούτσος (επιμ.), Νεοελληνική φιλοσοφία, Α΄. Βασική Βιβλιοθήκη, 35. «Αετός» Α.Ε., 1953. 276
Υ.Γ
Μηπως μας θυμιζει καποιον ?
Σχολια στην πολιτικη,και οχι μονο,επικαιροτητα.... Γεώργιος Σουρής (1853-1919) Ποιος είδε κράτος λιγοστό/ σ' όλη τη γη μοναδικό,/ εκατό να εξοδεύει και πενήντα να μαζεύει;/ Να τρέφει όλους τους αργούς,/ νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,/ ταμείο δίχως χρήματα/ και δόξης τόσα μνήματα;/ Νά 'χει κλητήρες για φρουρά/ και να σε κλέβουν φανερά,/ κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε/ τον κλέφτη να γυρεύουνε;/ Δυστυχία σου, Ελλάς,/ με τα τέκνα που γεννάς!/ Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,/ τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;/
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου